Çocuk ve Bağlanma Örüntüleri: Baba ile Bağlanma

Modern yaşamdaki ailelerde, kadınların mesleki bağımsızlığı ile, babaların çocuğun bakımına ve eğitimine daha fazla katkı sağlaması beklenmeye başlamıştır. Giderek atan oranda kadınlar, çocuğun doğumundan sonra olabildiğince çabuk işlerine dönmek istemekte ve artık kadının kendi kadın akrabalarından illa destek alma durumu da geçerli değil. Ne ki, baba bu sorumlulukları alsa ve çocuğu yetiştirmeye daha çok yardım etse de, ebeveyn-çocuk ilişkilerinde farklılık olduğu gerçeği göz ardı edilebilir. Anneyle ağlanma, belirli biyolojik koşullar nedeniyle, çocuk için eşsizdir ve başka bir bağlanma biçimiyle kıyaslanamaz veya babayla bağlanma ile ikame edilemez. Babayla bağlanmanın; kendi özgül nitelikleri vardır ve oldukça farklıdır.

Babayla bağlanma tüm çocukların duygusal gelişiminde çok büyük öneme sahiptir. Hepimiz için babamız, annemiz kadar eşsizdir. Çocuk kimliğinin ikinci yarısını babasından alır. Bu gerçek uzun süre gözden kaçırılmıştır. Bağlanma araştırmalarında, çocuğun bağlanma gelişimi açısından babanın önemi üzerinde bilgiler çok azdır. Bizim araştırmamızda, oyun sırasında baba çocuk etkileşiminin niteliği, yaşamın ilk iki yılında anneni duyarlılığı kadar öngörülebilir bir belirleyicidir.Eş görüşmelerinde, bağlanmamanın temsiline her iki ebeveyn kendilerine özgü bir şekilde katkıda bulunmuştur.(Grossman, Grossman, Winter ve Zimmmermann,2002)

Çocuk için baba, çocuğa, annenin sunduğu alternatif bir dünyaya bakış sunan, anneden farklı bir aynadır. Baba, olaylara kadınca bakışa erkek bakışı kadar ve onu genişletir. Çocuk için baba, oyun dünyasının kapısını açar, farklı sınırlar koyar ve annenin yanında onun kocası konumunu alarak, zaman içinde çocuğu, anneyle arasında oluşmuş başka şeyleri dışlayıcı sembiyozdan çıkarır. Babanın çocuk için özel işlevleri, kültürel ve sosyal koşullarla biçimlenir. Babayla güvenli bir bağlanma çocuğun duygusal gelişimini destekler. Çocuğun ilk ruhsal ve duygusal eğilimi anneden yanadır ancak eğer anne ruhsal ve duygusal açıdan ulaşılmaz durumdaysa, çocuk çoğunlukla babaya yönelir. Mesela anne yeni doğmuş çocuğu ile meşgul ise büyük çocuk genelde babayla ilişki kurmayı dener ki çoğunlukla baba da bu tür durumlarda kendini aynı derecede “üvey” hisseder ve çocuğun daha güçlü bir bağlanma ilişkisine dönük hareketini memnuniyetle kabul eder. Bazı durumlarda bu şekilde babasıyla bağlanarak, çocuk onun duygusal problemleriyle dolaşık hale gelebilir.

2 yorumlar

Bir Yorum Yazin

Mail adresiniz yayınlanmayacaktır. Zorunlu alanlar işaretlenmiştir *

*

Powered by themekiller.com anime4online.com animextoon.com apk4phone.com tengag.com moviekillers.com